Πενήντα πέντε χρόνια από το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών και τη «μαύρη» ημέρα της 21ης Απριλίου που η Δημοκρατία μπήκε στον… γύψο και τα πολιτικά κόμματα εκδίδουν ανακοινώσεις. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι η φρικτή ημέρα δεν έχει ξεχαστεί, ενώ το ΚΚΕ κάνει λόγο για ημέρα μνήμης και τιμής σε όσους αντιστάθηκαν στη Δικτατορία.

ΣΥΡΙΖΑ: Η εμπειρία των Ελλήνων από τη φρικτή ημέρα δεν έχει ξεχαστεί
«Η εμπειρία των Ελλήνων από τη φρικτή ημέρα που ξεκίνησε στις 21 Απριλίου 1967 δεν έχει ξεχαστεί», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τη συμπλήρωση 55 χρόνων από το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών.

Σημειώνει ότι «είμαστε υποχρεωμένοι να παραμένουμε για πάντα στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αντιμετωπίζουν με τη βία συνθήκες συνταγματικής αλλαγής, ανελευθερίας και μεταβολές συνόρων». Παραπέμποντας στα λόγια του Γιώργου Σεφέρη, υπογραμμίζει ότι κάτι τέτοιο «είναι εθνική επιταγή».

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:

Πενήντα πέντε χρόνια πέρασαν από την ημέρα που επιβλήθηκε στην Ελλάδα η στυγνή Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Η εποχή αυτή κράτησε εφτά χρόνια, ωστόσο προετοιμαζόταν πολύ καιρό πριν και τα απολειφάδια των νοσταλγών της ταλαιπώρησαν τη δημόσια ζωή του τόπου έως πρόσφατα.

Ο ελληνικός λαός βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα και χιλιάδες αγωνιστές της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας βρέθηκαν εξόριστοι και φυλακισμένοι. Η νεολαία του τόπου βίωσε μια εποχή καταπίεσης των δικαιωμάτων της, ενώ πλήθος Ελλήνων που βρέθηκαν στο εξωτερικό δεν είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή τους αφαιρέθηκε ακόμα και η ιθαγένεια. Η χούντα ήταν το συνδυαστικό αποτέλεσμα εσωτερικών και εξωτερικών αντιθέσεων. Στο εσωτερικό αποτέλεσε προσπάθεια καταστολής του μεγάλου δημοκρατικού ρεύματος που είχε εκφραστεί με αποκορύφωμα τα Ιουλιανά και την αντίσταση στην αποστασία. Στην διεθνή εικόνα επικαθορίστηκε από τον Ψυχρό Πόλεμο και την πολιτική των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Το καθεστώς επέβαλε στην χώρα μια πρωτοφανή κατάσταση εγκλωβισμού της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής. Το κίνημα κατά της δικτατορίας είχε διεθνή διάσταση με σημαντικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό τόσο στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ήταν μια κατάσταση «υποχρεωτικής νάρκης», όπως επισήμανε ο Γιώργος Σεφέρης στην ιστορική δήλωσή του, στην οποία είχε δει πως «στις δικτατορικές καταστάσεις η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει αναπότρεπτη στο τέλος».

Κι αυτό το δράμα δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα των ενεργειών φασιστών που με τη βία ανέλαβαν τα ηνία της χώρας και οδήγησαν στην τραγωδία της Κύπρου με την οποία βαρύνονται μέχρι σήμερα οι πολιτικοί απόγονοί τους.

Η εμπειρία των Ελλήνων από τη φριχτή ημέρα που ξεκίνησε στις 21 Απριλίου 1967 δεν έχει ξεχαστεί. Είμαστε υποχρεωμένοι να παραμένουμε για πάντα στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αντιμετωπίζουν με τη βία συνθήκες συνταγματικής αλλαγής, ανελευθερίας και μεταβολές συνόρων. Και για να ξαναθυμηθούμε τον Σεφέρη, κάτι τέτοιο «είναι εθνική επιταγή».

ΚΚΕ: Ημέρα μνήμης και τιμής σε όσους αντιστάθηκαν με κάθε κόστος στη Δικτατορία
«Πενήντα πέντε χρόνια πριν, το ξημέρωμα της 21ης Απρίλη 1967, οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις της χώρας μας βρέθηκαν αντιμέτωπες με την αστική στρατιωτική δικτατορία. Η σημερινή επέτειος αποτελεί ημέρα μνήμης, αλλά και τιμής σε όσους κι όσες αντιστάθηκαν με κάθε κόστος σε αυτήν, προσφέροντας ακόμα και τη ζωή τους, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα και τις ελευθερίες της εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας, κόντρα στους σχεδιασμούς της καπιταλιστικής εξουσίας και των διεθνών συμμάχων της», αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του για τα 55 χρόνια από την επιβολή της δικτατορίας.

«Το ΚΚΕ αισθάνεται υπερήφανο για τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση χιλιάδων υποστηρικτών του, μελών και στελεχών του, που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντιδικτατορικής πάλης, που κατόρθωσαν με βαριές θυσίες να ανασυγκροτήσουν τις κομματικές του οργανώσεις και να συγκροτήσουν την ΚΝΕ, σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας. Ο άθλος αυτός αποτελεί μία ακόμα απόδειξη των ακατάλυτων δεσμών του ΚΚΕ με το εργατικό – λαϊκό κίνημα και συνιστά πρότυπο για την ανάγκη πρωτοπόρας δράσης των κομμουνιστών και των κομμουνιστριών σε όλες τις συνθήκες», προσθέτει.

Όπως σημειώνει το ΚΚΕ, «η δικτατορία της 21ης Απρίλη γεννήθηκε στο έδαφος της κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος, ως αποτέλεσμα των ενδοαστικών συγκρούσεων για τον εκσυγχρονισμό του (με επίκεντρο τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του Παλατιού), αλλά και για τις διεθνείς συμμαχίες του αστικού κράτους και τη στάση του απέναντι στο Κυπριακό».

Μεταξύ άλλων το ΚΚΕ τονίζει ότι «η δικτατορία αποτέλεσε συνέχεια του μετεμφυλιακού αστικού πολιτικού συστήματος» και πως «απέδειξε ότι οι καπιταλιστές, προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους, δεν διστάζουν να καταφύγουν σε κάθε μέσο, να εναλλάσσουν την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία με πιο ανοιχτά δικτατορικές μορφές διακυβέρνησης, να διαμορφώνουν και να στηρίζουν τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις».

Ως προς την οικονομική πολιτική της δικτατορίας, επισημαίνει ότι «ακολούθησε τις βασικές κατευθύνσεις της μεταπολεμικής αστικής οικονομικής πολιτικής, στήριξε το μεγάλο κεφάλαιο» ενώ «η γιγάντωση των μονοπωλιακών ομίλων ευνοήθηκε από τις μαζικές διώξεις των κομμουνιστών και άλλων ριζοσπαστών αγωνιστών, από την απαγόρευση κάθε μαζικής συνδικαλιστικής δράσης, των διαδηλώσεων και των κινητοποιήσεων».

«Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τα καπιταλιστικά κράτη της ΕΟΚ στήριξαν τη δικτατορία, τόσο για να διαφυλάξουν τα οικονομικά τους συμφέροντα όσο και επιδιώκοντας να προωθήσουν τα σχέδιά τους στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, καθώς και ενάντια στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Αλλά και η δικτατορία της 21ης Απρίλη στήριξε τη γεωπολιτική αναβάθμιση της ελληνικής καπιταλιστικής εξουσίας στη σύσφιξη των σχέσεων μαζί τους, ανοίγοντας στην πράξη το δρόμο για τη διχοτόμηση της Κύπρου», συμπληρώνει το ΚΚΕ.

Όπως υπογραμμίζει, «η φετινή επέτειος της δικτατορίας βρίσκει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα μπροστά σε μια ζοφερή πραγματικότητα», καθώς «καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνθήκες αναιμικής οικονομικής ανάκαμψης στην Ευρώπη, προσφέροντας νέες θυσίες» και «να αναμετρηθούν με το ξέσπασμα του -εδώ και χρόνια προετοιμαζόμενου- ρωσο-ουκρανικού πολέμου, που φέρνει τους λαούς μπροστά στο φάσμα μιας νέας παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, στην έκρηξη νέων εστιών πολέμου ή και μιας πιο γενικευμένης ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης».

«Η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τη στρατηγική κατεύθυνση όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, συνειδητά απέφυγε να καλύψει οποιαδήποτε ανάγκη του δημόσιου συστήματος υγείας, βύθισε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στην ενεργειακή φτώχεια, πετσόκοψε τα εργασιακά δικαιώματα, ενέτεινε την καταστολή και την επέκταση των ΝΑΤΟϊκών βάσεων, που όλο και περισσότερο εμπλέκουν την Ελλάδα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο», αναφέρει το ΚΚΕ. «Για αυτόν τον δρόμο ευθύνη έχουν και τα κυβερνητικά, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, το ΜέΡΑ25 είναι συνυπεύθυνοι για την καπιταλιστική βαρβαρότητα, προτείνουν ένα διαφορετικό μείγμα διαχείρισής της, πάντα προς όφελος του κεφαλαίου, στηρίζουν τη στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Ανέξοδη για το κεφάλαιο είναι και η κριτική της Ελληνικής Λύσης και άλλων ακροδεξιών αστικών δυνάμεων, αφού επιδιώκουν την πιο εντατική εφαρμογή των επιλογών του κεφαλαίου, την πιο έντονη καταστολή του εργατικού-λαϊκού κινήματος», προσθέτει.

«55 χρόνια μετά την 21η Απριλίου 1967, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις προβάλουν ως μονόδρομο την καπιταλιστική εξουσία, που απαιτεί νέες θυσίες από τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις, την υποταγή στην αστική εξωτερική πολιτική και τη συμμαχία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, που, αντί να ευνοεί την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, όπως ισχυρίζονται, την εμπλέκει όλο και περισσότερο στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς», σημειώνει, μεταξύ άλλων, το ΚΚΕ.

Όπως τονίζει, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, «ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές τους, φοβούνταν τον εργατικό-λαϊκό παράγοντα, τον ήθελαν στον “πάγο”, επιδίωκαν την “απομάκρυνση” της δικτατορίας μέσω της επίτευξης συμβιβασμών από τα πάνω».

«Το ΚΚΕ όλα του τα χρόνια -και στα χρόνια της κρίσης και της πανδημίας- έχει αντλήσει πλούσια πείρα από τον πρωτοπόρο αγώνα, που θέτει στο επίκεντρο την οργάνωση της εργατικής-λαϊκής αντίστασης. Αυτή η πείρα διδάσκει ότι οι εργατικοί-λαϊκοί αγώνες έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα, όταν ασχολούνται με το σύνολο των προβλημάτων και δεν εναποθέτουν τη λύση τους σε “σωτήρες-μεσσίες” ούτε εγκλωβίζονται στα εναλλακτικά σενάρια της αστικής διαχείρισης, όταν δεν παρασέρνονται σε αστικά “αντικυβερνητικά”, “αντινεοφιλελεύθερα” ή “αντιφασιστικά” μέτωπα, αλλά στοχεύουν στην ίδια την εξουσία του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών», επισημαίνει.

«Γι’ αυτό, μπροστά σε μια νέα παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το ΚΚΕ θεωρεί ότι η καλύτερη μορφή έκφρασης τιμής στους αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα είναι η συνέχιση της ταξικής πάλης, η πάλη για την ανασυγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, που με μπροστάρη το ΚΚΕ θα βαδίσει στον δρόμο της ανατροπής», συμπληρώνει.

Το ΚΚΕ καλεί «κάθε εργάτη, αγρότη, βιοπαλαιστή αυτοαπασχολούμενο, τους νέους και τις γυναίκες που προέρχονται από την εργατική τάξη και τα μεσαία λαϊκά στρώματα να συμπορευτούν μαζί του σε αυτήν την κατεύθυνση» και καταλήγει: «Κάθε βήμα ισχυροποίησης του Κόμματος συνιστά βήμα ισχυροποίησης της εργατικής-λαϊκής κινητοποίησης, της μόνης που μπορεί να θέσει εμπόδια και να ανατρέψει τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης, του κράτους και των διεθνών συμμάχων της, να απεμπλέξει τη χώρα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να ανοίξει δρόμο για την πραγματικά ελπιδοφόρα οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

Πηγή: madata.gr