«Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την αποπληρωμή της μεταγραφής Λεβαντόφσκι σε τρία χρόνια, γιατί σε τρία χρόνια δεν είμαστε σίγουροι ότι θα υπάρχετε». Η ατάκα των ανθρώπων της Μπάγερν Μονάχου προς αυτούς της Μπαρτσελόνα στις συζητήσεις για τη μεταγραφή του Πολωνού φορ είναι αρκετή για να περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο την οικονομική κατάσταση της ισπανικής ομάδας και το τι σκέφτονται για αυτή οι παραδοσιακοί αντίπαλοί της στην Ευρώπη.

Παρ’ όλα αυτά, η μεταγραφή του Λεβαντόφσκι έγιναν. Όπως έγιναν και όλες οι υπόλοιπες που ζήτησε ο Τσάβι Ερνάντες, αφού ο πρόεδρος Ζουάν Λαπόρτα έβρισκε πάντα τον τρόπο για να υπάρχουν λεφτά διαθέσιμα. Ακόμη κι αν αυτός ο τρόπος ήταν η εκχώρηση μελλοντικών εσόδων ή η πώληση περιουσιακών στοιχείων του κλαμπ. Πώς, όμως, έφτασε η Μπαρτσελόνα σε αυτό το σημείο ενώ μέχρι και το καλοκαίρι του 2019 ήταν το κλαμπ με τα περισσότερα έσοδα ετησίως και ετοιμαζόταν να γίνει το πρώτο που θα ξεπερνούσε το ένα δισ. ευρώ;

Πώς από τον Μέσι, τα Champions League, την ομαδάρα του Γκουαρδιόλα και τους αμέτρητους χορηγούς, οι Καταλανοί έφτασαν στο σημείο να κινδυνεύουν με πτώχευση και να απασχολούν, πλέον, όχι μόνο τους αθλητικούς συντάκτες αλλά και τους οικονομολόγους; Γιατί το καμάρι της Καταλονίας έχει πλέον χώρο όχι μόνο στις αθλητικές εφημερίδες αλλά και στα διεθνή οικονομικά Μέσα; Τι λένε αυτά για την τακτική που ακολουθεί η νυν διοίκηση και γιατί η φετινή σεζόν είναι ενδεχομένως η πιο κρίσιμη στην ιστορία του συλλόγου;

Πηγή: madata.gr